Jezus nam opnieuw het woord. Hij zei: ‘Ik ben het licht voor de wereld. Wie mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft.
Jaarmarkt PDF Afdrukken
woensdag, 24 augustus 2016 10:47

 

Zaterdag 10 September Jaarmarkt

 

Tijdens de jaarmark in de kerk expositie van schilderijen

Op het Kerkpad rommel- en boekenmarkt

In het Anker koffie/thee/fris met koek, taart en gehaktbal te koop

Als u spullen of boeken voor de markt heeft graag even bellen met:

Ina Eerens 614896, Pieter Koetje 672760 of Albert Loer 614022

 


 


 
Welkom PDF Afdrukken

Welkom op de website van de protestantse gemeente Oude Pekela. Kijkt u rustig rond, op deze site is veel informatie te vinden over wie we zijn en wat ons beweegt. We hopen dat de site biedt wat u ervan verwacht en dat u hier regelmatig nog eens terugkomt. Er zijn een aantal foto's toegevoegd van de belijdenisdienst van 21 februari j.l.

 
CANTORIJ GEREFORMEERDE KERK NIEUWE PEKELA PDF Afdrukken
zondag, 08 mei 2016 09:59

Beste mensen,

Onze cantorij is door het Beraad van Kerken gevraagd om medewerking te verlenen aan de oecumenische dienst van 13 november 2016 in de Rooms Katholieke Kerk van Nieuwe Pekela.

Wij hebben het plan opgevat om een gelegenheidskoor te vormen: een samenwerking van de koren en cantorijen uit de verschillende aangesloten kerken van het Beraad.
Als een cantorij of koor niet als geheel wil meedoen, dan kunnen individuele deelnemers zich natuurlijk ook aanmelden. Kortom, zangers en zangeressen uit de verschillende gemeentes kunnen zich aansluiten om een muzikale bijdrage te leveren aan deze gezamenlijke dienst.
We hopen met deze samenwerking juist het oecumenische karakter van de kerkdienst nog meer te benadrukken.

Na de zomervakantie willen we beginnen met de repetities op de woensdagavond van 18.45 – 19.45 uur in de Gereformeerde kerk van Nieuwe Pekela.
In september komen wij hierop terug, maar het is goed om alvast te weten wat er op stapel staat.

Namens de cantorij:
Victor Verhoef, cantor
tel: 06-46358015
email: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
 
Meditatief Moment PDF Afdrukken
zondag, 08 mei 2016 09:50

HIJ IS ER EN HIJ IS ER NIET (LC. 24: 35-48)


Geloven is niet vanzelfsprekend. Dat is het nooit geweest, al doen we soms van wel. Dan hebben we het met een zekere weemoed over vroeger, toen het kerkelijk leven anders was, en toen je zelf ook anders was. Toen was geloven heel gewoon, of was het: toen was geluk heel gewoon?

Ik (ds Altena) zou zeggen: geloven is niet vanzelfsprekend, en is dat nooit geweest. Geloven is eigenlijk nooit ‘heel gewoon’. En dat het dat niet is, is iets wat je goed kunt proeven in de verhalen die we in de kerk na Pasen lezen en overdenken, de zogenaamde verschijningsverhalen. Je zou misschien denken, als Jezus is opgestaan uit zijn graf en verschijnt aan zijn vrienden – daar wordt toch wel het meest overweldigende bewijs geleverd, daar ontstaat de zekerheid van het geloof, want wat is er krachtiger dan een God die de dood overwint, die levend opstaat uit het graf? Maar de sfeer die deze verhalen ademen, is juist andersom. Helemaal geen triomf. Er hangt iets onwerkelijks omheen. Iets mysterieus. Er is herkenning en tegelijk onzekerheid. Er is sprake van angst en schrik. De leerlingen twijfelen. En wat verder opvalt in het verhaal, dat de leerlingen sprakeloos blijven. Het gesprek valt stil.

Ze zijn nog druk aan het praten als de leerlingen uit Emmaüs (waar dat ook mag zijn volgens ds van der Woude) terugkomen en vertellen wat hen is overkomen, hoe ze de Heer hebben herkend bij het breken van het brood, maar dat hij meteen daarna weg was – waar is Hij heen? Ze zijn nog opgewonden aan het vertellen, als Jezus zelf in hun midden komt staan – waar komt Hij vandaan? – en hen vrede wenst. Dan valt het gesprek stil. Dan blijven de leerlingen sprakeloos. Dan daalt er een onwerkelijke stilte op het gezelschap, die slechts verbroken wordt door het spreken van Jezus. Kijk maar, zegt Hij, voel maar – ik ben het zelf. Jezus spreekt: heb je iets te eten? En hij eet voor hun ogen. Jezus spreekt verder, en net als met de leerlingen in Emmaüs gaat het dan over wat in de Wet en in de Profeten en in de Psalmen, geschreven staat. Jezus geeft catechisatie en de leerlingen houden zich stil.
Maar dit specifieke karakter, van de geheimzinnige sfeer die het verhaal oproept, is iets om vast te houden. Omdat ik denk dat dit iets zegt over hoe wij vandaag op een vruchtbare manier met de woorden van de Opgestane om kunnen gaan.
Omdat het misschien wel een kenmerk is van wat ons geloven vandaag de dag zou kunnen zijn. Geen triomfantelijk geloof. Geen geloof van te grote woorden en te stellige zekerheden. Maar een geloof dat gestempeld door de sfeer van het geheim, met respect voor het mysterieuze, met een ruimte van niet – weten of, niet zeker weten om zich heen. Wij zien de Heer, en tegelijk zien we het ware niet. Wij horen zijn stem, maar vallen zelf stil. Het is opvallend dat alle verhalen die in de evangeliën na Pasen worden verteld van elkaar verschillen. Zeker wat de eerste drie evangeliën betreft, kun je in grote lijnen zeggen dat ze dezelfde verhalen vertellen in min of meer dezelfde volgorde. Maar de verhalen van het begin – het Kerstverhaal –  en de verhalen aan het eind – na Pasen – zijn bij ieder anders. Daar zijn allerlei redenen voor te geven, maar één daarvan lijkt mij te zijn dat je hier als het ware buiten het bereik van de geschiedenis bent gekomen. Of om het anders te zeggen, dat wat hier verteld wordt vooral een andere bedoeling heeft dan mededelingen van historische aard te verstrekken.

Het valt verder op dat Jezus verschijnt aan zijn leerlingen. Dat wil zeggen, aan die mensen die hem kónden zien, wilden zien, misschien. De Opgestane heeft niet als voorheen door Jeruzalem gelopen. Stel je even voor, dat hij daar zo maar weer over straat zou gaan, de mensen stoten elkaar aan: is dat niet Jezus, de Galileër, maar dat kan toch niet, die is afgelopen vrijdag door de Romeinen gekruisigd…. Zo is het niet gegaan. Stel je even voor, de Opgestane wandelt door de straten van Jeruzalem, naar het paleis van Pilatus, belt aan, wie kan ik zeggen dat er is, Jezus van Nazareth, hij wordt binnengelaten, gaat naar Pilatus en zegt: Hier ben ik weer. U vroeg mij laatst ‘Wat is waarheid?’ – daar wou ik even op terugkomen…. Zo is het niet gegaan. Beetje raar misschien om er zo over te fantaseren, maar ik bedoel dat niet spottend. Jezus verschijnt niet zomaar, hij keert niet terug in de geschiedenis. Hij toont zich aan wie hem verwachten, hij laat zich zien aan wie op hem hopen. Hij is daar waar hij wordt betreurd en herinnerd. En dat is in zekere zin nog steeds zo. De verschijningsverhalen zijn bedoeld om bepaalde kenmerken van het Paasgeloof over te dragen. Vandaar dat spel, van herkenning en niet-herkenning.

Ze ontmoeten Jezus, de Opgestane. Maar het duurt even voordat dat doordringt. En dan nog lijken ze het niet zeker te weten. Dat is niet omdat het hen aan de ogen mankeert. Het is een verhaalelement dat een eigen boodschap overdraagt: als wij het in de kerk, na Pasen, over Jezus hebben, dan is dat altijd in de dubbelheid van herkenning en niet-herkenning.
Hij is in ons midden – in het midden van de kerk – en tegelijk hebben wij hem niet in bezit. Dat idee. God is aanwezig als de afwezige, om het paradoxaal te zeggen en tegelijk mystiek en tegelijk ook heel Bijbels. Daarom vind je in deze verhalen, ook hier, die dubbelheid van aanraken, tastbaar contact en tegelijk hem niet vast kunnen houden. Een vergelijkbaar motief als bij Maria in de tuin op Paasmorgen, als bij de Emmaüsgangers in het verhaal dat hiervoor wordt verteld.

Hij is er en hij is er niet. In ieder geval is Jezus er niet zo, dat wij hem vast kunnen houden, of vast kunnen leggen. Dat mag je dunkt me ook in een meer dan letterlijke zin verstaan. Elke poging om Christus vast te leggen, zoals er later vele zijn geweest  in de geschiedenis van de kerk, vastleggen in een geloofsbelijdenis, in dogma’s (menselijke waarheden), Jezus claimen voor je eigen vroomheid en kerkelijke traditie en noem het allemaal maar op, dát breekt stuk als je deze verschijningsverhalen goed tot je door laat dringen.
Als hij herkend wordt bij het breken van het brood is hij op hetzelfde moment verdwenen.
Maar ook omgekeerd, terwijl ze nog over hem spreken, staat hij weer in hun midden.

Jezus is ons altijd vooruit. Wij zijn getuigen, maar wij zijn niet het getuigenis. Dat is hijzelf. De Opgestane. De Levende. Juist het verschil tussen die beide, dat is de ruimte van het wel raken maar niet vastleggen, de zone waarin  herkenning en niet-herkenning gelijk op gaan, waarin het laatste steeds het eerste corrigeert en openhoudt. Het is een specifieke uitdrukking van de paradox die eigen is aan het evangelie. Wie denkt het te hebben, heeft het niet. Wie denkt het te weten, mist de pointe. Wie denkt het te bezitten, die is het al ontnomen.

Geloven is nooit vanzelfsprekend. Het is tastend onze weg gaan. Niet in den blinde. Daarvoor is er net teveel te zien en te vermoeden. Het is gaan in een spoor. Niet blijven zwijgen. Het gestokte gesprek moet weer opgepakt worden. De leerlingen, wij, de kerk komt aan de sprakeloosheid voorbij, waar de verwachting levend wordt gehouden.

Vrij naar ds Altena

Jakob Zwinderman
Voorzitter Protestantse gemeente Oude Pekela

 
PAASCYCLUS 2016 PDF Afdrukken
woensdag, 16 maart 2016 14:17

In de stille week voor Pasen zijn er op 24, 25 en 26 maart a.s. weer vieringen in de Vrije Evangelische Kerk en de Wedderwegkerk.

Op Witte Donderdag 24 maart begin van de Paasvieringen:
’s Avonds om 19.30 uur in de Wedderwegkerk vieren we het Heilig Avondmaal zoals Jezus met zijn leerlingen vlak voor zijn gevangenneming de Paasmaaltijd gevierd heeft.
Dit is een lopende viering. Wil degene, die slecht ter been is, op  de voorste rij stoelen gaan zitten?
Hierin gaat ds. S. v.d. Vrie voor en Berend de Jonge is onze organist.


Op vrijdagavond 25 maart, Goede Vrijdag, om 19.30 uur in de Vrije Evangelische Kerk gedenken we het lijden en sterven van Jezus.
We lezen de bijbehorende lezingen, we doven de paaskaars.
Dit uur is sober en stil.
Deze avond wordt verzorgd door de Paascycluscommissie en de organist is dhr. H. Cramer.

Op zaterdagavond 26 maart, Stille Zaterdag, om 21.30 uur in de Wedderwegkerk vieren we in  een Paaswake de doorbraak van het Licht.  We beginnen vanuit de stilte en het donker van deze zaterdag. We horen van de opstanding van onze Heer, waarbij de Paaskaars wordt ontstoken en de brandende wordt binnengebracht.
Hierin gaat ds S. v.d.Vrie voor en Berend de Jonge is onze organist.

De diensten horen bij elkaar, vormen een serie.
Daarom krijgt u op Witte Donderdag een liturgieboekje waar de orde van dienst in staat voor donderdag, vrijdag en zaterdag.
We hopen met elkaar op goede vieringen.

Namens de Paascycluscommissie: Ina Smid
 

Evenementen Kalender

<<  Augustus 2016  >>
 ma  di  wo  do  vr  za  zo 
  1  2  3  4  5  6  7
  8  91011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Preekrooster

No current events.

Aankomende evenementen

No current events.

Ingelogd

We hebben 3 gasten online
protestantsegemeenteoudepekela.nl, Powered by Joomla! and designed by SiteGround web hosting